Bir Tohum Ek Insan Olsun

Genclerimiz ve cocuklarimiz...
Onlar bizim büyük askimiz, ayni zamanda en zayif halkamiz. Hem
umudumuz hem de ümitsizligimiz. Bu durumda bir suclu aramiyorum;
sadece aynaya bakiyorum. Gönül aynamda yansiyan benle, oldugum
beni karsilastiriyorum. Aci da olsa, aradaki farkin ne kadar büyük
oldugunu görüyorum. Iste bu yüzden genc nesli degil, basta kendimi
suclu buluyorum.
Evet, cocuklarimizi ve genclerimizi nasil yetistirmissek öyle olacaklar.
Hatanin bende olmadigina dair bircok mazeret sunabilirim ama bunu
yapmiyorum. Aynaya yansiyan bende suclarimi ve eksikliklerimi
görmeye calisiyorum. Bu yüzlesme, degisimin ilk adimi olabilir mi
dersiniz