Kavgaz Armatör

1990. Yaz. Sicak.
Gazetelerin ücüncü sayfalari kalabalik. Polis telsizi susmuyor.
Nelson Mandela 27 yil sonra serbest birakiliyor. Ruandada soykirima varacak ic savas patlak veriyor.
Adnan Menderesin naasi Imrali Adasindan Istanbula getirilip, Topkapida yaptirilan anit mezara devlet töreniyle defnediliyor. Cetin Emec, Turan Dursun, Bahriye Ücok öldürülüyor.
Istiklal Caddesinin simgesi tramvay, 30 yilin ardindan hizmete aciliyor.
Windows 3.0 piyasaya sürülüyor.
Bu sirada
Memleketin en meshur armatörü sirra kadem basiyor.
Deniz ticareti, nakliyat, gemiler, kitalararasi isler. Hepsi onda. Adi Talip Uzunkaya. Dosyaya göre Tarabyadaki köskünden 21 Nisan Cumartesi sabahi, saat sekiz civari cikiyor.
Cikis o cikis.
O sabah usagi haric evin tüm calisanlari izinli. Usak ortada yok.
Kizi konusuyor. Damadi konusuyor. Is ortaklari konusuyor.
Kimse adamin nereye gittigini bilmiyor.
Iste tam bu noktada
Istanbul Cinayet Büroda, 25 yasindaki komiser yardimcisi Mutlu Kavgazin masasina bir dosya birakiliyor. Üzeri övgülerle örtülse de tehdit net Muamma cözülemezse hesap herkese kesilecek.
Polisiye edebiyatin üstadi Algan Sezgintüredi, suc arastirmalari uzmani Mesut Demirbilek ile Kavgazi basrole alarak bir dönemi anlatiyor
Zamanlarin en felaketini ve en sahanesini.
Gercek olaylara dayanan Yilin Polisiye Romani ödüllü Kavgaz serisi
Cantaci ve Pilotun ardindan Armatör ile polisiyeye bir kez daha asik ediyor.