Eristik Diyalektik

19. yüzyil felsefesinin önemli figürlerinden, Kantin ögrencisi, Alman filozof
Arthur Schopenhauer, 1830da kaleme aldigi bu metinde, kökleri antik
Yunan felsefesine uzanan, tartismalarda her kosulda hakli cikma sanati olan
Eristik Diyalektik yöntemini tariflendiriyor.
Bir tezin objektif olarak dogrulugu ve hakliligindan ziyade dinleyicilerin
gözünde gecerliligine odaklanan, savunu, tartisma ve argüman
kullaniminda karsi tarafi alt etmenin yollarini felsefi hileler ile aciklayan
Schopenhauer, kacinilmaz olarak diger filozoflarin konu üzerine fikirlerini ve
yöntem sorunlarini da yorumluyor.