Son Sapiens

Insanoglu bilimle evrene hükmedebilecegini düsünmüs ama bir gün bilimin insanogluna hükmedebilecegini hic aklina getirmemisti anlasilan.
Bir insan, cevresindeki bircok tanidiginin ve sevdiginin öldürülecegini bildigi halde nasil kendine ayricalik taninmasini kabul ederdi ki Oysa onlar böyle düsünüyordu ama sapiensin tarihi hep aksine davranan insanlarla doluydu. En ufak felakette insanlarin büyük cogunlugu sadece kendini kurtarmayi düsünmüstü.
Hatta felaketin ya da savasin gelecegini bilenler, kendi hayatlari icin pazarlik yapmisti. Kendinden önce, toplumun gelecegini düsünen az sayidaki insana da kahraman deniyordu zaten. Ve ne yazik ki bu kahramanlarin sayisi cok azdi. Üstelik de insanlik tarihi ilerledikce azalmaya da devam ediyordu. Nitekim 2052de hic kahraman kalmamis olmaliydi.
Yaklasik her dört kisiden biri, kendi yasami ugruna diger ücünün ölümünü kabullenmisti. Sapiens icin bu durum, yapay zekaya teslim olmaktan bile beter bir sey olmaliydi ama hic kimse böyle düsünmemisti anlasilan...