Bizim Kücük Sirrimiz

Kalbi hizla ve askla carpmis birinin, artik yorulmus ve vazgecmis kalbinin yeniden carpmaya baslamasinin hikayesini anlatacagim size. Öyle umutsuz, öyle vazgecmis, öyle körelmis biri ki o, üstelik maziden gelen, tertemiz kalmis, hani anneannelerimizin evindeki kokular gibi. O yüzden dedim ki bu hikayede Naftalin olsun onun adi. Bize aslinda cocukken hic sevmedigimiz ama büyüdügümüz zaman kokusunu duydugumuzda bütün cocuklugumuzu hatirlatan o koku gibi gelsin. Eger derinden koklamak icin egilip uzunca solursaniz icinizi yakar, gözlerinizi yasartir. Hem kizarsiniz bir taraftan hem de burnunuzun ucunda sonradan kalani koklarsiniz ara sira. Kendinizi iyi hissettirir cünkü. Babaannemizin bembeyaz carsaflari gibidir onun derinden gelen kokusu...