Trajik Tekrar

sadece kendine konusan bir vaizin söyledigi kof sözlerle
hepimize bicilen gömlekler.
ne yaman bir terzidir hayat ters yüz eder bicileni,
kollarini deliligin adimlarini bilmemenin ölcer.
simdi geride kalan acidan duvaklarla
süslenen hayat
bir sarki söylüyor bana.
kelimeleri karanlikta bulunmus bir umut,
inadi karanlikta yontulmus
bir istek.
hayat en derin kuyularina
kapatsa da beni
bas edebildigim anlar.
ne zaman zayifsan, bil ki kalbin yanilmistir.
yoksa kahramanlarin nehir gölgelerinde
kursuna dizilmeyi bekledigi alaca sabahlarda
bir inanc görmezdin.
sürgünde filizlenen cesarete
gipta etmezdin.
en düstügün yerden,
dizlerin parcalanmis,
ellerin yara icinde kalkmazdin.
simdi hayata koca bir gülümseme
ve bin tesekkür,
göstermekte geciktigi her sey icin.