Marti Cigliklari

Büyük bir sirri verip vermemek kararsizligi ile ucusan saclarini topladi, ensesine birakti, saclari yeniden ucusmaya baslarken sesi geldi; Seni sürekli burada görüyorum. Yani, ben de, ne zaman kendimden kacip buraya gelsem sen buradasin. Öyle uzaktan izliyorum seni. Sadece gözünün gördügüne bakiyorsun, cevreni, yasamin icinde olan hicbir seyi görmüyor durmuyor gibi... Kayalarin arasindan aldigi kücük bir tasi denize firlatti, cikan sesi, tasin düstügü yerde olusan giderek ic ice büyüyen dalgalari beraber izledik. Sen neden geliyorsun Soruya soruyla karsilik verme bir savunma refleksi bir zaman kazanma taktigi... Bak, ne yapalim biliyor musun, dedi bu kez ses. Yine sordun ama olsun, ne yapalim Baslarinin üzerinde ucusan ve aldiklari bir yudum nefesi bile kacirmadan izleyen Martiya bakti ikisi ayni anda ve Bu Marti bizi bizden daha iyi anlatir... dedi ikisi de ayni anda.