Biyocesitlilik

Yirminci yüzyilin basinda iki binden fazla armut cesidi yetistirilirken, bugün manav tezgahlarindaki armutlarin 96sini yalnizca iki cesit olusturuyor. Tipki binden fazla ceside sahip patatesin yerini dört tanesinin almasi gibi. Süt makinasi olarak algilanan Hollandali Friesian inegini yetistirmek icin kurban edilen diger tüm inekler de armut ve patateslerle ayni akibeti paylasiyor. Verimlilik adi verilen düsünce bicimi, gida üretiminde odaklanilan biricik kavram olmaya devam ederse domates, misir, cilek ve daha nicesi ayni kaderi paylasmaya mahkm olacak, hatta coktan oldu bile. Bitkiler üzerine yaptigi olaganüstü calismalarla adini duyuran botanikci bilim insani Mancuso ile Slow Food ve Terra Madre olusumlarinin fikir babasi, gazeteci-yazar ve aktivist Petrini, iki Italyan, biyocesitliligi iki farkli bakis acisindan ve olaganüstü bir sezgiyle gündeme tasiyorlar. Yoksullasiyoruz. Dünyanin kaderini kendine dert edinmis insanlarin zihinlerini harekete geciren Mancuso ile Petrini artik gelecekte degil gündelik hayatimizda karsi karsiya kaldigimiz yoksullugu tersine cevirmeye cabaliyorlar. Okuru, bir ilham kaynagi olarak dogaya bakmaya davet ediyorlar. Bitkilerin kapasitesine acik zihinle ve sevgi dolu bir yürekle bakmayi becerebilirsek, insanligin önüne yeni bir yasam bicimi serilebilir. Biyocesitlilik bitkisinden hayvanina, gezegenin yeniden kazanmak zorunda oldugu bir zenginlik... Yeter ki insanlik, gercek zenginligin bu olduguna ikna olsun.