Kurmacanin Grameri

Herkes icinde anlatmak istedigi hikayeleri tasir. Sanat da bu hikayeleri anlatma formudur. Ancak bu formlar donmus kaliplar halinde degil, organiktir. Sorun tam olarak bu noktada ortaya cikar; eger formlar donmus kaliplardan olussaydi herkes duygu ve düsüncelerini söz konusu formlara dökerek sanati icra edebilirdi. Böylesi bir vasatta ortaya cikan eserler belirli islemlerden gecerek birbirine esitlenmis olurdu. Halbuki sanat, formlarin dogal yapisini, bicimsel sinirlarini enine boyuna kavrayip yeni türler, tarzlar ve tavirlar bulmaktir. Cemal Sakarin yayima hazirladigi Kurmacanin Grameri; Kurmacanin Dogasi, Kurmaca Yalan Mi ve Kurmacanin Sinirlari olmak üzere üc ayri konu basligini ele aliyor. Felsefecilerin, akademisyenlerin, romancilarin ve sairlerin yazilariyla cogul bir bakis acisi yakalayan calisma, kurmaca kavrami etrafinda dönen tartismalari zenginlestirirken olasi yeni tartismalarin da kapilarini araliyor.