Gökyüzü Savascilari

Savasin ortasinda dogmus bir melegi andiriyordu. Safaga ulasmak üzere kosan bir o kadar soluksuz kalan. Ve yeniden dogmak istercesine kozasini yirtan...
Kiliclarin tokustugu bu dünyada askin sarabina yer yoktu. Siyahin icinde biriken duygularin anlamsizligini duymaya da.
Kosarken durmayi
Severken sevmemeyi
Yasarken ölmeyi
Bildigin halde susmayi
Ögren.
Kendi kafasinin icinde olusan sistemi silmemek zorundaydi. Adalet mühür parcasi gibiydi acildiginda dagilan ve parcalanan. Onu birlestirmek zordu. Dagitmak da bir o kadar kolay kaliyordu. Her seye ragmen yeniden dirilmek icin buradalar. Bu onlarin bedenlerinin seslenisi kaybedisimizin ya da kazanisimizin hikayesi.
Adalet ihanete atilmis ok parcasindan ibarettir.