Almanya Masalimiz

Hala kendi dilimi ariyorum, bulduklarimi da hurda niyetine yol kenarina birakip kendimi tekrar disari, sokaklara, gecelere atiyorum, yeniyi ariyorum Bugün iki cocuk babasiyim, bir yayinevim var, kapi kollarini siliyorum, Walt Whitman gibi siir satmaya calisiyorum ve hep ekside kaliyorum. Ama bu benim secimimdi, böyle yapmaya ben karar verdim ve bunun icin baskalarindan özür dilemeyi reddediyorum. Bu deliligin arkasinda durmak istiyorum cünkü eger öyle yapmazsam bu hayat yolculugu boyunca heybemde topladigim her seye ihanet etmis olurum.
Gurbetin, emegin, vazgecislerin, kendini bir yere ait hissedemeyenlerin ortak adidir misafir isci. Dilini bilmedigin büsbütün yabanci bir ülkede var olmaya degil, calismaya davet edilirsin. canini disine takar, terinle kimligini kazirsin buz gibi soguk duvarlara. Ama ne ugruna O güzel günler gercekten gelecek mi, bilmezsin bile.
Almanya Masalimiz, iste böyle bir dünyanin mahsulü; ic ice gecen seslerin yankilandigi coksesli bir hikaye. Birden cok kusaga ait kadinlar ve Almanyada dogmus bir ogul, gecmisin yükünü güclü imgelerle örülmüs ortak bir dile tasirken monologlar, diyaloglar, rüyalar ve dualar birbirine karisiyor.
Gücyeter, hayatina yön veren iki kadinin yasami üzerinden emekle yogrulmus bir dünyayi siirsel diliyle görünür kilarken tarlalarin bugusundan fabrikalarin gürültüsüne, memleket hasretiyle gecen yillardan kaybolan aidiyet duygusuna uzanan bir yasama ayna tutuyor.
Almanyanin en prestijli edebiyat ödüllerinden Leipzig Kitap Ödülüne layik görülen bu eser, iki ülke, iki dil ve iki dünya arasinda bir köprü kuruyor.