Azez

...paylasamiyor ve kavgalarina devam ediyorlardi. Anneleri karsida bulunan dükkana ugrayip bir top daha aldi ve kavgalari böylece son buldu. Cocuk bu olaylara sahitlik ederken köyde yasayan gariban anasi ve kardeslerini hatirladi. Oysa annesi paylasma duygularini kalplerine bir tohum gibi ekmisti. Bu tohumlar onlarla birlikte büyümüs ve kocaman olmustu. Anneleri eve aldigi mandalinalari tek tek dagitmazdi. Bir mandalinayi dilimlere ayirir, bu dilimleri paylastirirdi. Ya da cuvallar dolusu elmalari olmasina ragmen hepsine birer tane elma vermezdi. Bir elmayi üc dilime ayirir, bu dilimleri paylastirirdi.
Cocuk gecmis anlari düsünürken dudaklarindan su cümleler akti;
Ah be teyze
Paylasmak bir elma sana bir elma bana degil,
Paylasmak bir mandalina sana bir mandalina bana degil,
Paylasmak elmayi, mandalinayi ikiye bölüp yarisi bana, yarisi sana dir.
Paylasmak bütünü parcalamaktir.
Senin yaptigin paylasmak degil, dagitmaktir.