Türkcenin Cigligi

Dilimiz üzerinde büyük kirilmalar yasandigi malumunuzdur. Göktürk dilinden itibaren dis etkenlerden söz eden calismalar oldugunu okumussunuzdur. Orta Asyadan güneye indikce Mani, Buda benzeri inanclarin dilleri olan Sanskritce, Sogdca, Tahorca ve Cince etkisinden söz edilir bu calismalarda. Batiya yaklastikca da Islam inanciyla beraber Arapca-Farsca etkisi söz konusudur. Ayni sekilde Bati etkisiyle inanc-medeniyet degisimi ekseninde Bati dillerinin etkisi söz konudur. Bu anlamda mesele dil meselesi oldugu kadar medeniyet melesidir de. Sinasi, Namik Kemal ve Ziya Pasa Tanzimat dönemi ediplerinin sadelesme önerileri olmustu. Onlarin önerisi daha cok, avamin bazi hususlari dilden dolayi anlamadigina yönelikti. Bu sikayetler dönemin sartlari geregi, sikayet olarak kaldi. Dildeki en güclü kirilma, 1911deki iyi niyetli girisimden itibaren, 1928 sonrasina uzanan on yilda, dilimizin neredeyse dörtte ücünü kaybetmemizle sonuclanan sürecte yasanmistir.