Han Duvarlari

Yagiz atlar kisnedi, mesin kirbac sakladi,
Bir dakika araba yerinde durakladi.
Neden sonra sarsildi altimda demir yaylar,
Gözlerimin önünden gecti kervansaraylar...
dizelerinin ünlü sairi Faruk Nafiz Camlibelden Han Duvarlari...
Hatta bana insanlara nispetle yakindir Bahcemde ölen kus diyen Faruk Nafiz Camlibelin siirlerini biraraya getiren Gurbet Ve Saire de Han Duvarlari ve Bir Ömür Böyle Gecti kitaplari da yer aliyor. Sairin ölümünden sonra sakli kalan defterlerinden yapilan bir secme de ilk kez bir kitapla okura sunuluyor.
Tadimlik
HAN DUVARLARI
Yagiz atlar kisnedi, mesin kirbac sakladi,
Bir dakika araba yerinde durakladi.
Neden sonra sarsildi altimda demir yaylar,
Gözlerimin önünden gecti kervansaraylar
Gidiyordum, gurbeti gönlümde duya duya,
Ulukisla yolundan Orta Anadoluya.
Ilk sevgiye benzeyen ilk aci, ilk ayrilik
Yüregimin yaktigi atesle hava ilik,
Gök sari, toprak sari, ciplak agaclar sari
Arkada zincirlenen yüksek Toros daglari,
Önde uzun bir kisin soldurdugu etekler,
Sonra dönen, dönerken inleyen tekerlekler
Ellerim takilirken rüzgarlarin sacina
Asildi arabamiz bir dagin yamacina.
Her tarafta yükseklik, her tarafta issizlik,
Yalniz arabacinin dudaginda bir islik
Bu islikla uzayan, dönen, kivrilan yollar,
Uykuya varmis gibi görünen yilan yollar
Basini kaldirarak boslugu dinliyordu,
Gökler bulutlaniyor, rüzgar serinliyordu.
Serpilmeye basladi bir yagmur ince ince,
Son yokus noktasindan düzlüge cevrilince.
Nihayetsiz bir ova agartti benzimizi,
Yollar bir serit gibi ufka bagladi bizi.
Gurbet beni muttasil cekiyordu kendine,
Yol, hep yol, daima yol Bitmiyor düzlük yine.
Ne civarda bir köy var, ne bir evin hayali,
Sonun ademdir diyor insana yolun hali.
Arasira geciyor bir atli, iki yayan,
Bozuk düzen taslarin üstünde tikirdayan
Tekerlekler yollara bir seyler anlatiyor,
Uzun yollar bu sesten silkinerek yatiyor
Kendimi kaptirarak tekerlegin sesine
Uzanmisim, kalmisim yaylinin siltesine.