Insanciklar Ciltli

Edebiyat dünyasina Balzac cevirileriyle giris yapan Dostoyevski ilk romani Insanciklari 1846 yilinda yayimladiginda beklenmedik bir ilgiyle karsilanmis ve edebiyat cevrelerince takdir edilmisti. Öyle ki herhangi bir eseri kolayina begenmemesiyle taninan dönemin en meshur edebiyat elestirmenlerinden biri olan Vissarrion Belinsky tarafindan Rus edebiyatinin yeni büyük yetenegi sözleriyle tebcil edildi. Belinskynin kehanetini Suc ve Ceza ve Karamazov Kardesler gibi dünya capinda eserleriyle tescilleyen Dostoyevskinin dehasinin ilk pariltilarinin Insanciklarda isildadigini söylemek mümkün. 1840 Petersburgunda gecen roman fakir insanlarin asagilanma ve horgörü ile gecen yasamlarini anlatmakla Rusyanin ilk toplumsal romani olmasi yönüyle de ehemmiyetli bir konum elde etmistir.