Ayasli Bir Garip Öksüz

Üvey annesi tarafindan baglandigi dut agacindan kurtularak, yedi, sekiz yaslarinda Ayasin taslik, tepelik, daglik yollarini günlerce yürüyerek asip, ac ve bitap halde geldigi Ankaranin sokaklarinda basladigi yasam kavgasinda, ruhundaki firtinalari dizelere dökerek dimdik ayakta kalabilmisti. Ulusun arka sokaklarindan, köprü altlarindan, At Pazarina zorlu cikisi, genc Cumhuriyetin o kargasali yillarinda, sokakta ahlaki degerlerini kaybetmeden, sadece calisarak ve dürüstce isini yaparak, calistigi insanlara olan sadakatiyle, ic cirpinislariyla yazdigi ve söyledigi siirlere tutunarak yalniz yürüdügü Ankara sokaklarinda kurtulusu ve basariyi yakalayis hikayesi kolay olmamisti. Bazen en yakininizdakinin, öksüzlügünüzün yoldasi ablanizin Dostunuz sandiginiz ortamlarda, sizi kursunladigi anlarda sirlarinizi, icsel cirpinislarinizi yirtilmis bir kagit parcasi üzerine, siir dizeleriyle döktügünüzde, feryadinizi hisseden harfler bütünüyle hayata daha siki baglanabiliyordunuz. Siirlerini okudugumda terzi Kadir KARAOLUnun Türkiyenin Ömer Hayyami oldugunu, Yildizlarin Yükseldigi Anlarin, hep bir tesadüfler, sansasyonlar, farkli iliski zenginlikleri bütünü oldugunu unutmamisken, Mavi Gözlü Devlerin yükselisinin hep sancili oldugunu bir kez daha fark etmistim. Mavi Gözlü bir dev daha yolun sonunda geride biraktiklariyla, Hiclige gectiginde dahi yasaminda yakaladigi duygular sölenini biz insanlara birakarak, hep VARLIKta kalinabilecegini, YOKLUKa gecisin, bir Hic olarak ölmenin insanin yazgisi degil kendi secenegi olabilecegini bir kez daha bizlere göstermisti.