Ates Etme Silahsizim

Okul bahcesindeki cocuklari izliyorum pencereden. Baslarinda sopa kilikli bir adam... Yere yufka gibi bir minder sermis, takla attiriyor yavrucaklara. Kimi bir cirpida kivrilip dogruluveriyor, kimi ayaklari havada kalakaliyor, düsüp agliyor belki, kimiyse denemekten bile korkup duvar dibine sinmis. Yasamak da takla atmaya benziyor biraz. Ben ikisini de beceremedigimden öyle saniyorum ya da. Sik sik ölümü düsünüyorum bu ara. Polisiye filmler seyrediyorum. Yok yere üzülüp yastiklari disliyorum, bazen de yumruk gibi sevinip sonra yine kederleniyorum. Ne sacma. Ömür öyle ya da böyle tükeniyor. Ne Eller havaya; bu bir soygundur ne de Ates etme; silahsizim diyebiliyorum zamana.
Selcuk Baran Öykü Ödülünü Bozuk adli ilk dosyasiyla kazanan Hakki Inanctan yeni öyküler. Derin bir gözlem gücüyle, hayatin degisik renklerini yakalayan, hayatin icinden, kenarindan, toplumun farkli tabakalarindan, büyümeyen cocuklardan, cocuklasamayan büyüklerden, kasabalardan, kentlerden insan öyküleri. Düsündüren, acitan, güldüren insan manzaralari.