Itaatsizlik Özgürlügün Gercek Temelidir

Her seyin kural, her yasamin formül, her itaatin ödüllendirildigi bir dünyada bir adam yalnizca hayir dedi.
Savasa, kölelige, sisteme, paraya, oyuna, düzene, aliskanliklara...
Sonra cekildi ormanin icine ve en gür cigligini orada atti.
Henry David Thoreau, sadece dogaya degil; kendi vicdanina da kulak veren bir süknet eylemcisiydi.
Onun sessizligi, bir toplumun gürültüsünden daha yüksekti.
Kalabaliklara boyun egmeyen bir yalnizlik kurdu.
Cünkü herkesin yürüdügü yolda yürümek, yasamak degil; unutmaktir.
Ve unutmanin en büyük adi da itaat etmektir.
Bugün hala onun yürüdügü orman yolunun kenarinda durmus bekliyor zihinler.
Hangimiz cesaret edebiliriz kendi adimiza düsünmeye
Kim durabilir kalabaligin karsisinda
Kim susmadan, sormadan, egilmeden kalabilir
Thoreau, doganin icinde insa ettigi o kücük kulübede büyük bir sir buldu
Insan, kendi aklini korudugu ölcüde özgürdür.
Ve bazen tüm dünyaya karsi dik durmak, yalnizca bir karara bakar
Itaat etmiyorum.