Ruhumu Öpmeyi Unuttun

Disarida koskoca bir dünya vardi, yürüdüm, kendimi aradim icinde. Yoktum.
Ruhumu Öpmeyi Unuttun, odak noktasi olan ölümden yola cikarak, zamana, hayata, ölüm sonrasinda geride kalanlarin yasadigi travmaya dair Inci Aralin incelikli kalemiyle ruha dokunan on öyküyü barindiriyor.
Aral, ölümü bir son olarak degil, bir gecis ani olarak kurgularken, öykülerini fantastik ögelerle zenginlestiriyor. Ölümün karsisinda hayatta direnmeyi, bireysel olarak ölümle bas etmenin iyilestirici etkisine yöneliyor.
Eger biri bir zaman, süresi önemli olmayan bir zaman evrenin bir yerinde yasamis ve bir isaret, bir sicaklik, gülüs birakmissa geriye bu hic yok olmuyor, sonsuza dek yasiyor. Zamanin bilinmez bir girintisinde sakli duruyor anilari ve bizim bir gün kendiliginden ya da bilerek onlara dokunmamizi bekliyor. Bu gercegi gecersiz kilacak sey ancak sevgisizlik ve unutkanlik olabilir.