Stoa Felsefesi

Stoa okulu, Bati düsünce dünyasinin temelinde bulunan Antik Yunan kültürünün belli basla düsünce okullarindan birini olusturur. I.Ö. 4. yüzyilda yasayan ve Aristotelesin cagdasi olan ilk Stoa filozoflari, Attika yarimadasina disardan gelmis yabancilardi; belki de bu nedenle, farkliliklari ortadan kaldirmadan ama aralarinda belli bir ayricalik da gözetmeksizin tüm insanlari kucaklamayi amaclayan bir insancilik, Stoa felsefesinin baslica temalarindan birini olusturmustur. Stoa düsüncesi felsefeyi; mantik, fizik ve ahlak olarak üc genel baslikta degerlendirip isler. Aristotelesin tümellere ve mutlakliga dayali mantiginin uzun yillar boyunca egemen oldugu düsünce tarihinde, Stoa mantiginin yapmis oldugu calismalar, özellikle 19. yüzyilla birlikte yeniden ele alinmis ve mantik calismalarinin cesitlenip gelismesinde belirgin bir rol oynamistir. Stoa düsüncesinin temel anlayislarindan birini olusturan dogayla uyum icinde yasamak, doga-insan iliskilerinin cok yönlü bir bicimde degerlendirildigi günümüze bircok bakimdan isik tutacak niteliktedir. Dijon Üniversitesi profesörlerinden Jean Brunnün hazirlamis oldugu bu calisma, Stoa okulunun tarihcesini ve cesitli dönemlerini belli basli temsilcileriyle birlikte verirken, Stoa felsefesinin mantik, fizik ve ahlak ögretilerini de ayrintilariyla bize sunuyor. Kitapta ayrica Stoa düsüncesine iliskin kapsamli bir kaynakca da yer aliyor.