Ormanda Ölüm Yokmus

Ta eskiye git, cok önceye... Dünyada rüzgarlar esmeye basladiginda agaclar yoktu degil mi Yapraklarin bicimine bak Dallarin sacilisina... Agaclarin rüzgari bilerek olustugu anlasiliyor.
Ormanda Ölüm Yokmus resim yapmayi birakmis Emin ile öyküler yazan ama bunlari kendine saklayan Yaseminin hikayesi. Emin, asik oldugu kadindan ayri düsmenin acisi icinde ormana siginir. Gecmisle hesaplastigi bu icsel yolculugunda ona kendisi de ask acisi ceken Yasemin eslik eder. Ikili, acilarini, rüyalarini, asklarini uzun diyaloglar halinde paylasirlar. Agaclar, bulutlar, rüzgar ve yapraklarin da konuk olmasiyla bu söylesi alabildigine derinlesip zenginlesecek, giderek varolussal bir sorgulamaya dönüsecektir.
Latife Tekinin duru, dingin bir anlatim benimsedigi Ormanda Ölüm Yokmus doga methiyesi oldugu kadar bir kültür elestirisi olarak da okunmali. Zira kent yasaminin insanda yol actigi duygusal ve zihinsel sorunlar resmedilirken, dogayla uyum üzerine kurulu bir iliski kurmanin kacinilmazligi da vurgulaniyor. Büyük bir ekolojik yikim yasadigimiz, korkunc bir gürültünün yerkürenin tüm seslerini bogdugu, can cekisen dogayi kurtarmak icin milyonlarca gencin kollari sivadigi bugün, dogadan yabancilasmanin kaydini tutan Ormanda Ölüm Yokmusun cagrisi, hic süphesiz daha da önem kazaniyor.