Osmanlidan Günümüze Demokratiklesme Sürecinde Türk Siyasi Hayati

Ideolojik saplanti sendromlarini bir taraf birakacak olursak görülen, Osmanlinin gerilemege basladigini fark ettigi zaman diliminden itibaren öne cikan kendi icinde disaridan aktardigi gelismeleri öne cekerek ama sekilcilikte karar kilan bir hareket tarzidir. Özellikle, bize göre, adindan baslayan yanlislik, degisimin ve gelisimin müesseselerin alinmasiyla gerceklesecegi görüsüne baglandigindan, saplantili olarak kültürel ve toplum yapilarindaki inanc farkliliklarinin göz ardi edilmesine yol acmistir. Kaybedilen savaslarin da verdigi baski ile sekilci degisikligin ilk hedefinde asker kurumlar olmustu. Sonrasinda hukuk, genel egitim ve nihayet siyaset sahasindaki arayislarin temelinde, derinligine tespitlerden cok, sekille baglantili cözümlerden medet umulacakti. Esas itibariyle tepeden inmeci bir arayistir ortaya konulan. Böylece seckin azinlik, görüsleri ve inanclari istikametinde, otoriteyle halkini ehlilestirirken demokrasi söylemini de dilinden düsürmeyecektir. Sözde yasatilan demokrasinin il adimlarini atmak bile neredeyse yarim yüzyillik bir zamana vabeste olacaktir. Sonrasinda, yani bugün, hala yasanilan demokrasinin sekl müesseselerinden bir adim öte ciktigimizda partilerimizin bünyeleri ve tek adamlik sendromu dolayisiyla ne kadar demokrasi ile ic ice bulundugumuzun tartisilabilir olmasi kacinilmaz olacaktir.