Ask ve Köpekler

Günes batidan kaybolmustu.
Günesin kaybolmasiyla gökyüzü kül rengine bürünmüs, cansizlasmisti. Sibel, los odanin sedirinde oturmus, pencereden grilesmis görüntüye bakiyordu. Gözlerini hic kirpmadan öylece duruyordu. Fakat kafasindaki firtina onu icten ice yoruyor ve üzüyordu.
Evin ici sessizdi. Babasinin kokusu halen evin icinde canliligini koruyordu. Fakat gercek olan, babasinin ona geri gelemeyecegiydi. Hüzünlü bir ruh hali icindeydi. Kendini oldugundan da yalniz hissediyordu. Bu yalnizligi en cok da babasinin gidisine bagliyordu..