Tol

Dünyada varolusumun bu kadar sorunlu olacagini hic tahmin etmezdim. Yirmi yasinda, kalibi, rotasi, adi gayet belli bir hayata yaziliydim. Otuz yasina geldigimdeyse, bin kapidan kislanmis bir tavuk kadar saskindim. Ne bir rotam, ne kalibim, ne de adim kalmisti artik. Bildigim, ögrendigim hicbir seyden emin degildim.
Musahhih Yusuf otuzlu yaslarinda isinden olmus, yoksul bir hayat sürmektedir. Cebinde tabancasi, yüreginde isyan duygusuyla, artik tükettigi büyüksehri terk ederek kapagi Diyarbakir trenine, bir yük vagonuna atar... Ona bu yolculukta, gözünün bir yerden isirdigi Sair eslik edecektir. Böylece Yusuf icin uzun, zorlu ve hayli calkantili bir hesaplasma baslar. Cünkü Sair, elindeki defterden, Yusufun kayip babasinin da rol aldigi hikayeler okurken, ikiliyi götüren tren, dura kalka patlayan bombalarin, suikastlerin icinden gecerek kargasanin hüküm sürdügü ülkenin ucsuz bucaksiz bozkirinda bir fermuari ceker gibi yol alir.
Kendilerini vaktiyle güzel bir ihtimal olan devrime adayanlarin, devlet siddetiyle sönüp giden hayatlarin izini süren, yakin tarihin kirli sirlarini aralayan, buna karsin coskuyu, inanci ve aski da heybesine katan bir hikaye anlatiyor Murat Uyurkulak. Ilk baskisi yirmi yil önce yayimlandiginda edebiyatimiza damga vuran ve bugün de etkisinden hicbir sey kaybetmeyen Tol, fantastik oldugu kadar gercek, samimi oldugu kadar yaratici bir eser; isyanin, hakli bir intikamin romani.