Klasik Dönem Sii Fikih Usulünde Akil ve Kiyas Anlayisi

Bu eserde akil delilinin Si fikhina nasil girdigi, kiyasi kabul etmemelerindeki temel nedenler incelenmis ve aslinda akil delili ile vardiklari sonuclarin tamaminin kiyasin bir ürünü oldugu, bu durumun fitr bir gereklilik arz ettigi detaylariyla ifade edilmistir. Akil delili Sanin Mutezile ile olan iliskisi ile mezhebin icerisine girmis ve imamlardan aktarilan rivayetlerin yeterli oldugu kabulü bu dönemden sonra bir kenara birakilmistir. Ilk olarak uzun süren gaybet neticesinde inanc acisindan destek kaybeden imamet anlayisi bu rasyonellesme hareketinin baslangicini olusturmus daha sonra bu calismalar fikha yansimis, problemlerin cözümünde basvurulan bir merci haline gelmistir. Zaman icerisinde kacinilmaz olarak her ne kadar acikca ifade edilmese de kiyas anlayisi bu sistemin referans kaynagi olmus, aklin belirleyiciliginde temel yöntem olarak yerini almistir. Sonuc olarak mezhepsel güdülerle siddetle karsi cikilan kiyas anlayisi ilerleyen dönemlerde Si fikih usulünde yerini almistir.