Yangin

Her sey icimizde baslayip bitiyor, sonra disimiza yansitiyoruz onlari.
Iyilikler ve kötülükler böyle cikiyor ortaya.
Icimizdeki taslari yerli yerine oturtmamiz gerekiyor öncelikle.
Bunu yapmadan kendimizi ve dünyamizi degistirebilmek hic mümkün mü
Iyilikten, güzellikten yana sihirli bir gücümüz var.
O, icimizde bir yerlerde sakli.
Onu arayip bulalim.
Olur mu
O, zamaninin büyük bir bölümünü ormanla ic ice yasayarak geciriyordu. Ormanin icinde, agaclarin arasinda yürürken ormanda olan her sey ona mutluluk veriyordu.
Kuslarin civiltilari, yürürken ayaklar altinda hisirdayan kurumus yapraklar, cigerlere cekilip solunulan mis gibi orman havasi ve ictikce icilen buz gibi sular.
Kerem, ormanlarin ayrilmaz bir parcasi gibiydi...
Sabahlari erkenden kalkar, gün isimadan ayakta olurdu. Bir ses, onu her sabah erken saatlerde cagirir, yeni güne davet ederdi.
Bu güzel davetlerle hemen yatagindan kalkar, pencere önüne kosardi. Pencerenin kanatlarini acar, sabahin o diriltici serinligini icine cekerdi...