Yazsam Terapim Olur

Insan, cogu zaman kendini yasarken degil yazarken anlar. Sustugu yerleri, yarim kalan anlari ve güclü görünürken nasil kirildigini ancak yazarken fark eder.
Bu kitapdefter, suskunluklarin kelimelere döküldügü bir alandir. Kendine tutulan bir ayna, gecmise uzanan bir el ve gelecege yazilmis bir mektup gibidir.
Yazmak; bastirmadan, yargilamadan, güzellestirmeden, yalnizca icinden geldigi gibi anlatabilmektir. Bu, icindeki sert sesi yumusatmak ve kendine biraz daha sefkatle yaklasabilmektir.
Bu kitapdefter, senin hikayeni senin kaleminden duymak istiyor.
Kim bilir belki de gercekten yazsan terapin olur.