O Yazar Muhtemelen Benim

Insanlar genellikle yasamlarinin ikinci bölümünde yazar olurlar cünkü bu bölüm anlatilmayacak kadar sikicidir.
Ilk dönemde yüzbasiliktan emekli olunca ikincisinde generallige yükselen bir yazarin kitabi cok satabilir örnegin...
Cocukluguna, gencligine gitmeyen bir yazar düsünün..
Veya hayranlari tarafindan kacirilan bir yazar...
Hatta ödül kazanan bir yazar, övgü ve saygi yigininin arasindan asil aradigi bir okur münzeviligi olan bir yazar...
Ama her okurun kaderi, keyifli ve derin bir okuma icin seslerin dinmesini beklemektir, sesler kesilmeyince ne yazar okurumuz...
Gece gelen bir telefonla oglunun varliginin pesine düsen bir kadin mutlaka bir yazarla karsilasacaktir...
Bize cok asina olan bir dünyayi yeniden kurguluyor Nihat Kopuz ama tesellilerinden, kaderciliginden arindirarak; gercekligin katiligi ve acimasizligina bos verislerimizi, hosgörüslerimizi reddederek insan hallerini yansitiyor.
Cogu kez bir duyguya odaklaniyor ve onun safligini, güzelligini, biricikligini öne cikararak. O duyguya ne denli ihtiyacimiz oldugunu kesfettigimizde de özlemine savruluyoruz.