Πράξεις Αντίστασης

Οι μικρές ιστορίες που ακολουθούν, με μορφή μικροδιηγημάτων, δεν φιλοδοξούν να αφηγηθούν όλες τις ιστορίες της αντίστασης στην κατεχόμενη Ελλάδα. Ίσως ούτε καν τις σημαντικότερες. Οι πιο σπουδαίες, άλλωστε, μπορεί να έχουν μείνει για πάντα άγνωστες. Δεν καταγράφουν τα γεγονότα με τη σειρά τους. Στέκονται σε μια στιγμή. Σε μια απόφαση. Σε κάτι που έγινε χωρίς να είναι βέβαιο τι ακριβώς θα φέρει. Πράξεις μικρές στο μέγεθος - όχι όμως στο αποτέλεσμα. Γιατί συχνά κάτι μένει από την πράξη. Κάτι που ξεπερνά εκείνον που την έκανε και αγκαλιάζει πολλούς. Κάτι μετακινείται. Κάτι σταματά. Κάτι καθυστερεί. Μια πορεία αλλάζει χωρίς να γίνεται αμέσως αντιληπτή. Οι άνθρωποι που εμφανίζονται εδώ δεν γνώριζαν τι θα ακολουθήσει. Δεν είχαν πλήρη εικόνα ούτε βεβαιότητα. Κάποιοι έδρασαν δημόσια. Άλλοι έμειναν αθέατοι. Κάποιοι αναγνωρίστηκαν. Οι περισσότεροι χάθηκαν. Κι όμως, κάτι τους ένωνε η ορμή να πράξουν. Να κάνουν κάτι εκεί όπου όλα έδειχναν πως δεν αλλάζει τίποτα. Και, ίσως ακόμη περισσότερο, η φυσικότητα με την οποία απάντησαν όταν έφτασε η δική τους ώρα. Στις σελίδες του βιβλίου, το τότε διαπλέκεται με το τώρα. Οι πραγματικές ιστορίες ανθρώπων που έδρασαν στα χρόνια της γερμανικής κατοχής συναντούν ιστορίες μυθοπλασίας από τη σημερινή ζωή. Και στις δύο, ο πυρήνας παραμένει ίδιος η στιγμή που ένας άνθρωπος αποφασίζει να απαντήσει. Σκέφτηκα να συνοδεύσω τις πραγματικές ιστορίες με εικόνες των πρωταγωνιστών τους. Για έναν από αυτούς, όμως, δεν βρήκα ούτε μία φωτογραφία. Στη γενέθλια πόλη του δεν υπήρχε ούτε το παραμικρό δρομάκι με το όνομά του. Αυτό μου ήταν αρκετό. Και η ιδέα της εικονογράφησης έμεινε στην άκρη.