Suyun Gölgesi

Bazi cografyalarda hep hüzünlü öyküler dogurur toprak.
O öykü bir dal karanfil gibi gelir kanar yüreginizde. Ya temmuzda kizgin günesin altinda yahut kiragi calmis soguk kis sabahinda titreyerek.
Suyun hep bir öte yakasi, hep ardili olan bir kuraklik, bir kiyim ve hüznü vardir bu topraklarda.
Her damlanin umusu ummana varmak. Cogu damla da o yolculukta kaybolur gider. Kimini yel götürür kendinden cok ötelere, kimini günes bagrina ceker. Kimi de kayiptir yillar yili.
Insan denizinin bir damlasiyiz hepimiz. Hepimizin bir öyküsü var.
Suyun gölgesinde kendi gölgenizi bulacaksiniz. Zaman zaman icinizde gezinen bir cocuk, zaman zaman da kapinizi calmayan bir eli.
Gercek suyun yüzünde midir yoksa suyun gölgesinde mi, kim bilir