Ölüler Nefes Almaz - Bir Ülkücü Bir Devrimci Bir Kadin

Yanindan hic ayirmadigi kücük ve kara kapli defterini cikardi. Hissettiklerini büyük bir sucluluk duygusu icinde deftere yazmaya koyuldu. Yazdiklari nesirden cok siire benziyordu. Bir yenilmislik, sitem ve ümitsizlik kokusu hissediliyordu yazdiklarinda. Cocuklugumuzu yasayamadik biz Hilkata inat sakalli dogduk. Gencligimizi devler yedi sedasiz sessiz. Devleri ellerimizle bogduk. Pususuna düstük namerdin Kement boynumuzda yillarca Dolastik durduk. Erteledik sevdamizi gözyasina aldirmadik Omuzladik dünyayi, kaldiramadik. O gece yalniz Muratin degil oradaki hicbir ülkücünün gözüne uyku girmemisti. Günler gecmek bilmiyordu. Her seyin rengi, sekli ve kokusu degismisti. Ice dogru yasamak ve kendi kendiyle hesaplasmaktan baska yaptiklari bir sey yoktu. Cok ilginc bir oyun oynuyorlardi birileri. Yagiz Anadolu cocuklari gencliklerine doymadan ölüm oyununa tabi tutulmuslardi.