Ayriligin Rengi Hüzün

Birtanem, gökyüzü benek benek bulutlarla dolu. Günes onlarin arasindan bir batip bir cikiyor. Gözlerim ufuklarda yine sensiz, yine yalnizim. Demistim ya, mutsuzluk kader degil. Umutsuzluk da öyle... Yasami bir yerlerinden tutmak önemli. Bir okyanusa bakip düsünmek ne kadar güzelse, ruhumuzdaki okyanusu görmemek de o kadar aci. Ama bazen göremiyoruz iste Ne diyelim Hangi Ölüme yalniz ve sessiz tirmanalimm Hangi yalanci tanricanin eteklerine gözyaslarimizi yayalim Melodimizi yansitacak yüregi nerede bulalim. Bir Nuhun gemisi var mi ki biz de binelim Ne etmeli Hangi diyara gitmeli
Ayriligin Rengi Hüzün Orhan Arasin dördüncü kitabi. Gecmisle gelecegin, askla umudun icice gectigi, sorgulandigi harika bir yasam kavgasi...