Para Drutów. Miejsce, w którym ludzie zostają

Tosia rzucila pracę w korporacji i otworzyla malą pracownię wlóczki przy Hożej 27. Nie wiedziala wtedy, że to miejsce stanie się drugim domem dla ludzi, którzy gubili się w swoich życiach. Para Drutów to pracownia jakich malo: cieple światlo, zapach herbaty, druty stukające rytmicznie i pies Mokka, która zarządza wszystkim z miną osoby publicznej. Ale prawdziwą magią tego miejsca są ludzie, którzy do niego przychodzą. Pani Teresa - siedemdziesięciotrzylatka w czerwonym berecie, która od śmierci męża nie umiala o nim mówic. Marek - emerytowany historyk, który przez czterdzieści lat żyl w cieniu starszego brata. Alicja - malarka, która przestala tworzyc dwadzieścia trzy lata temu. Sara - uciekla sprzed oltarza i nie miala dokąd wrócic. Adam - samotny ojciec, który próbowal wszystko ogarnąc sam. Michal - chlopiec, który przyszedl schowac się przed śniegiem i już nie wyszedl. Lena, Natalia, Karol... I wielu innych, którzy nawet nie wiedzieli, czego szukali. Każdy z nich przyszedl z czymś wlasnym - ze stratą, z lękiem, z tajemnicą. I każdy odkryl przy stole pelnym kubków, motków i pluszowego psa, że niektóre rany goją się nie samotnie, ale przy ludziach. To powieśc o tym, jak male miejsce może uratowac duże życie. O Warszawie, która o piątej po poludniu wygląda jak pólnoc. O grudniowym świetle, drobnych cudach i o ludziach, którzy uczą się wracac do siebie nawzajem. A na końcu - list, którego nikt się nie spodziewal. List, który zmienia wszystko, co Tosia wiedziala o wlasnym malżeństwie. Dla czytelników, którzy kochają * powieści o silnych kobietach i ich codziennej odwadze * cieple historie o przyjaźni i wspólnocie * książki, w których miejsce staje się bohaterem * literaturę bez pośpiechu, do czytania wieczorami z herbatą * klimat polskiej Warszawy spojrzanej z bliska * historie, które pozwalają wierzyc w dobre zakończenia