Sanatta Hakikat

Gecmisten günümüze sanatcilar hep mükemmellik pesinde olmustur ve mükemmellige ulasabildikleri veya yaklasabildikleri ölcüde sanatci kabul edilmislerdir. Nitelik, Rönesans Italyasinda üstün bir degerdi ve Antik Yunanda biz ölümlülere bir parca tanrisallik esintisi sunuyordu. Günümüzde sanat tarihcileri güzellige, mükemmellige veya Nitelige atifta bulunmaktan kaciniyor, cünkü bunlar objektif veya tanimlanabilir kavramlar degil, sanat otoritelerinin sinirlarini zorlamaya cüret edemedigi unsurlardir.
Patrick Doorly bu cüreti gösteriyor, mükemmelligin izini sürmeye calisiyor. Tarih boyunca üstün kabul edilen sanatcilarin izledikleri yollari, mükemmeligin yollarini kesfe cikiyor; Leonardonun, Michelangelonun, Rembrandtin, Goyanin, Shakespearein sifrelerini ariyor. Ve eski ustalarin o üstün beceri ve fikirlerinin ilahi bir ilhamla dogdugu düsüncesini reddediyor, bunun yerine belki daha zorlu ama yine de daha erisilebilir bir mükemmellik ve yetenek paradigmasi olusturuyor.