Metristen Mektuplar

Cezaeviyle yatip, özgürlük düsüyle kalkar olduk. Genellikle paylasim ve ilgilerimiz oradan beslendi. Bizim yasamimizdaki algida secicilik hep oradandi. Mahkm yakinlari olarak kendimizi ve onlari dogal olarak dünyanin merkezinde saniyorduk. Analar zamanindan evvel cökmüstü. Direnc ve kavganin ortasinda hep onlardi.
Biz eslerde serde ask, analar ve kardeslerde koskoca bir yürek... Kapilardan iceriye uzanan koca sevdalarimizla adeta bir direngenlik türküsünü yakiyorduk. Tek bir yürek olmak, tam da böyle bir seydi. Sevdiklerimizin, fiilen yokluklarina ragmen ortak aciyi, sikintilari paylasmak öylesi birlestiren bir duyguydu ki Bizleri ayristiranlar, bizi nasil da hamur gibi yogurduklarinin, birlestirdiklerinin farkinda degildi. 12 Eylül darbesi cok sey alip götürdü bu kusaktan. Ancak en güzel besteler, türküler bu dönem yakildi. Kalici ve tarihsel yapitlar bu dönem yazildi.
Yollarimiz gül döseli degildi. Ancak biz, sevdalandik umuda.