Soguk

Thomas Bernhard hayatinin en karanlik, en kisitlayici ve kurucu dönemlerine tanik etmeye devam ediyor okuru. Ikinci Dünya Savasi sonrasinin baskici ve bogucu atmosferinde verem gibi ölümcül bir hastalikla bogusmak, hem kendini hem de toplumu sorgulatan bir deneyim haline dönüsmüstür. Bernhard son derece ilkel kosullarda, toplumun cesitli kesimlerinden insanlarla birlikte ölümü beklerken, doktorlarin ve onlarin hem bilgisiz hem duygusuz yaklasimlarinin, yanlis teshis ve tedavilerinin kendinde her anlamda yarattigi hasara karsi koyabilme gücünü yine kendinden alacaktir. Azim ve kararliliktan ziyade doktorlarda simgelestirdigi toplumsal tiksinti ve nefretle beslenen, celiskili bir ruh halidir onunki. Yine de kendini iyilestirme, kendini kurma ve yeniden yaratabilme; genc, hasta ve yalniz Thomasi, Thomas Bernhard yapan en önemli adim olacaktir.