Bilissel Ayricaliklar

Insanin en derin cöküsü, cogu zaman en sessiz olanidir. Ne travmatik bir patlamayla kendini gösterir, ne de acik bir yikimla taninir. Aksine, bu cöküs, fark edilmeden yasanir. Birey varolusunu baskasinin kolonlarinda sürdürdügü halde bunu kendi evi sanir. Psikostatik Kuramin sundugu bakis acisi, iste bu sessizligi görünür kilar. Statik bosluk, sadece var olanin yetersizliginden degil, ayni zamanda hic insa edilmemis olanin eksikliginden dogar. Bu bosluklar cogunlukla bireyin sucu degildir. Aksine, onun dogdugu toplumsal, kültürel ve ailevi kosullarin sonucudur. Ama bu noktada önemli olan sudur. Bosluk, kader degildir. Onu ne kadar gec fark edersek edelim, o boslukta kendi kolonumuzu insa etme ihtimalimiz her zaman vardir. Cünkü insan, sadece basina gelenlerle degil, basina gelenleri anlamlandirma bicimiyle insa olur.
Kurucu Bir Varolus Olarak Psikostatik Bilimsel Özgürlesme, Statik boslukla yüzlesmek, bir tür psikolojik direnistir. Bu direnis, dis otoritelere, icsellestirilmis ideolojik yapilara, tarihsel kodlara ve dissal determinizmlere karsi bir bilimsel ayakta durma bicimidir. Bu direnis yapilandiran kurucu bir direnistir. Bu yüzden Psikostatik Kuram bir yapi cagrisidir. Insanin kendi psikolojik mimarisini yeniden ve bilincli bir bicimde insa etme davetidir. Insa Edilmemis Olani Görmek, Kuramin Asil Cagrisidir. Sadece Bilim ve Onun Isigi ile Aydinlanir.
Insan gelisimi, rastlantisal degil, statik temeller üzerine kurulan bilincli bir sistemdir Umk.