Nikolay Gogol

Dünya edebiyatinin gelmis gecmis en büyük dehalarindan biri olarak kabul edilen Gogol, yalnizca Rus edebiyatinin kaderini degistirmedi, ayni zamanda pek cok yazara da ilham kaynagi oldu. Gogol, bir mizah yazari olarak ünlendi, gercekci olmakla yaftalandi ama aslinda hic anlasilmadi.
Nabokov, bu zihin acici calismasinda Palto, Burun, Müfettis, Ölü Canlar gibi ünlü, ama aslinda okundukca kesfedilen Gogol yapitlarini inceliyor. Gogolü nasil anlayabilecegimizi gösteriyor. Edebiyatin ne oldugunu ve ne olmadigini bu metinlerden yola cikarak kendi alayci, zeki üslubuyla sorguluyor, sorgulatiyor. Puskinin nesri üc boyutludur; Gogolünki ise en azindan dört boyutludur. Cagdasi olan, Öklidi yerle bir edip, Einsteinin sonradan gelistirecegi kuramlarin cogunu bir asir erken kesfeden matematikci Lobacevskiyle kiyaslanabilir. Gogolün Paltoda sergiledigi sanat, paralel dogrularin kesismekle de kalmayip, solucan gibi kivrilabileceklerine, karmakarisik hale gelebileceklerine isaret eder; ... kendi kendimizle vardigimiz fizik ötesi uzlasimlarin da var olmadigi Gogolün dünyasinda, bütün bunlar gayet tabii sekilde olup biter.