Kalenin Havvasi

13 Temmuz 1878de, Berlin Antlasmasinin imzalandigi gün Amasya
Kaleköyde sari sacli, maviye calan yesil gözlü, güzel bir kiz dogar.
Adini Havva koyarlar. Dagda, bayirda, kirlarda, kalede ciceklerle
büyür. Yaylanin düzünde atiyla kosturur. Okuryazar olur. Dünya
büyük bir dönüsümün esigindedir. Kitliklarin, salgin hastaliklarin,
savaslarin, Müslüman ve gayrimüslim göclerinin, tehcirin, gizli
sevdalarin yasandigi yillardir. Havva da mutluluklar, trajediler
yasar. Gün gelir saraylara konuk olur, gün gelir acimasiz bir dünya
savasinin ortasinda kalir. Her seferinde olgunlasip daha güclenerek
ayaga kalkar. Kozasindan cikmaya cabalar o da herkes gibi.
Mektepleri daglar, kalelerdir. Denizi ilk gördügü Samsun, yüreginin
kaldigi Istanbuldur...
Aslinda bizim gibi böyle daglik yerde, sarp yamaclarda, vahsi
doganin icinde büyüyen cocuklar icin cok dogaldir kayaliklarda
tirmanmak, cicek toplamak, börtü böcek kovalamak. Hele de
nesillerdir bu daglardaysaniz iyi tutunmaktir meselenin özü.
Kaymazsiniz, kaymamaniz gerekir. Düsmezsiniz, düsmemeniz
gerekir. O daglarin, o dagdaki kayaligin bir parcasi olmaniz gerekir.
Asagiya degil yukariya bakarsiniz, bakmaniz gerekir