Eksilerek Cogalmak

Eklenerek degil, eksilerek cogalir insan.
Eksilerek Cogalmak, kayiplar, eksiklikler ve bosluklardan yola cikarak yasamin ve anlatinin tamamlanmamis dogasini inceliyor. Bir fotografin kadraj disi kalan kismindan yarim birakilmis cümlelere, bir dizinin ertelenmis finalinden Japon estetigindeki ma kavramina uzanan genis bir düsünce hattinda dolasiyor.
Asli Kotaman, kisisel hikayeleri teori ve sanatla bulusturarak, tamamlanmamis olani bir eksiklik degil, düsünceye ve soluklanmaya acilmis bir imkan olarak ele aliyor. Yazar, okuru eksikleri gidermeye degil, onlarin varligiyla yasamaya davet ediyor.
Cünkü anlami, iplik ve boslugun birlikte varligi kurar; dantelde bütünü yaratan ne yalnizca ipliktir ne de yalnizca araliklar, ikisinin uyumudur.