Yeryüzünün Gözyaslari

Ask nedir Ilk görüste ask var midir Ask Dantenin Beatricee duydugu gibi bir sey midir acaba Yani karsiliksiz ve destansi. Anna Karenina, Madam Bovary ya da Henriettenin yasadigi gibi umutsuz bir sey midir Alain de Bottonun dedigi gibi sevgilinin bizim zayifliklarimizi ve dengesizliklerimizi düzeltmeyi vaat eden özelliklerine duyulan hayranlik midir acaba Ask bizi gercek yalnizliktan koruyabilecek tek sey midir peki Icinde barindirdigi hayal kiriklarinin ideal ölcüsü nedir acaba Jane Austenin Elizabethi gibi gururu önceleyen nefret mi dönüsür aska Bak aklima Turgenyevin Vladimiri geldi ve de Marquezin büyülü üslubuyla Fermina ile Florentino askinin sonsuzluga yolculugu... Kimilerince en güzel ask hikayesi sayilan Cengiz Aytmatovun Cemilesinin kaderi mi bekler insani askin sonunda Askin gercek ask olmasi icin hadi destanlasmis olmasa bile bir hikayesinin olmasi mi gerekir acaba Veyahut Capulet ve Montague gibi birbirine düsman iki aile Ask her seye üstün gelir mi Omnia Vincit Amor Ya da sever de kavusamazsan mi ask olur Akilda kalanlar, imkansiz asklarin kadinlari mi oluyor hep Yasanmis, karsilikli bitirdiginiz asklar degil de, askida kalmis asklar mi hatirlaniyor
Seni anliyorum gercekten. Bazen eksik bir seyler olur ve kendine bile aciklayamadigin bu eksikligi vücudunun her bir parcasinda, yogun bir bicimde hissedersin. Bazen iste bilmedigin bir zamanin, beklenmedik bir aninda kendine ait bu eksikligi bulursun bir yabancida. Evet. diyebildi sadece. O anda kendisine bile anlamli gelmeyen pek cok soru sordu kendine. Zihninde o sorularla beraber, hic istemedigi cevaplar da dolasmaya basladi. Nedeni olanlar nasila dayanabilir der Nietzsche. Peki nedeni olmayanlar icin ya da gidecek daha iyi bir yeri olmayanlar icin bu cirilciplak gerceklige nasil dayanilabilir diye düsündü genc adam.
Askin büyüsüyle sersemlemisken, her insanda iyilikler ve güzel hasletlerle beraber mutlaka köhne, cürümüs kisimlarin da var oldugunu ve hayatin icinde genel anlamda yarattigimiz kötülügü her insanin bireysel anlamda da barindiriyor olmasi gerektigini ayrimsiyorum ansizin. Belki de insan ne kadar fazlaysa, iste bir o kadar da eksik oluveriyor ve bir sekilde dengeleniyor sanki. Ama biz bu dogal dengeyi bozmak icin, cogunlukla istemsiz bicimde elimizden geleni yapiyoruz. Huzursuzuz, gerginiz ve ic dengemizi hirsla sarsiyoruz sürekli ve bizim dengemiz sarsildikca dünyanin dengesini de daha yüksek bir ivmeyle sarsiyoruz. Ancak her kosulda yeryüzünün gözyaslari sabit; biri bir yerlerde aglamaya baslarsa, baska bir yerlerde o gözyaslari dinmis demektir.